در حال باز کردن صفحه
بسم الله الرحمن الرحیم
« مثنی کردن قیام لله، سهم دانشگاه از یک پیمان کهن »
کمی با قرآن مأنوس باشید، میدانید که «عهد» در قرآن امر مهمی است! یک چیز شکلکاری و سرکاری و رفعتکلیفی نیست!
از اولِ «أَلَسْتُ» با آدمی حرف از عهد و میثاق است¹؛ تا انبیای عظام که حرف از «میثاق غلیظ» است²؛ تا وصف کافرِ آن بدعهد و دائماً پیمانشکن، به بدترین جنبنده نزد خدا³. و اینکه گویی عهد در پسزمینهٔ قرآن، حکم آدم بودن است؛ نسبت عهد و شریعت و مؤمن بودن که جای خود! پیشتاز مؤمنین بودن که دیگر مرتبتی بسیار بالاتر!
نه اینکه عهدبر قدمهای کوچک اما مهم نباشد (مثل احسان به والدین⁴)، امامعمولاً بر آرمانهای بزرگی است که دین، در رؤیایی دستیافتنی و امیدوارانه مؤمنین را به آن دعوت میکند*؛ نتیجههایی ظاهراً سخت، ظاهراً دور و ظاهراً دستنیافتنی، اما همگان در دسترس و نزدیک و آسان —**به شرط عزم؛ عزمهای راسخ بر عهد *.
اینگونه است که رهبر الهی سوم جمهوری اسلامی، تو خواهر و برادر دانشجوی مرا به همعهدی بر رسیدن به قلههای نزدیک پیشرفت دعوت میکند؛ و این رؤیا به اندازهٔ عزم تو، اتفاقاً نزدیک و سهل و شدنی است.
همانی که نگاه خسته، نگاه تنبل، گیجی در فهم، و عملگرایی که تو را دنبال کارهای کمخاصیت و بیاولویت در میانهٔ جنگ ایران و آمریکا میکشاند، و اکتفای به eventبازی و قاب درآوردن از رویدادهای نمایشی یا تکرار قالبهای تکراری پیشینیان جنبش دانشجویی، از این عهد بزرگ و عزم راسخ بر آن دور میکند.
رهبری، تو را به یک شعار دور، نمایش، نمایشگاه و ورّاجی پیرامون آن دعوت نکرده است. مسئله عزم است و عمل صالحِ جریانی و متشکل!
مسئله قیام لله است⁵ و مثنی کردن آن با معطوف شدن به محیط دانشگاه — اما نه فقط برای دانشگاه، بلکه برای قیام دانشگاه: به مقاومت، به ازالهٔ نجاست اسرائیل، به نابودی شیطان بزرگ، به فراهم کردن لوازم قوی شدن ایران، لوازم الگو شدن ایران، اسباب قدرت برتر جهانی شدن ایران، به خلق امکان جنگیدن روبروی نگاههای خسته و تسلیم، به توسعهٔ عقلانیت مقاومت و جنگ برای جامعه، به رهبری مردمِ مبعوث، بهعنوان سیاسیترین نیروی ایران جدید.
این همان عهدی است که خمینی کبیر در ۲ آذر ۶۷، بسیج دانشجو و طلبه را به آن فراخواند؛ و خامنهای شهید در ۳۷ سال رهبری برایت تفصیلش داد، لقمهلقمهاش کرد تا هضم کنی، رویای شیرینِ دردهای شیرین و غصههای بزرگ، جوانیت کرد. *این عهد یک بازی با کلمات و بهانهای برای نمایشهای جدید نیست یک مسئولیت حقیقی و زندگی مسئولانه، متشکل، پر چالش، دشوار اما شیرین برای تمام دوران دانشجویی و جوانی شماست! *
پینوشتها
۱. «وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِن بَنِي آدَمَ مِن ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ ۖ قَالُوا بَلَىٰ شَهِدْنَا…» — اعراف، ۱۷۲
۲. «وَإِذْ أَخَذْنَا مِنَ النَّبِيِّينَ مِيثَاقَهُمْ وَمِنكَ وَمِن نُّوحٍ وَإِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ۖ وَأَخَذْنَا مِنْهُم مِّيثَاقًا غَلِيظًا» — احزاب، ۷
۳. «إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِندَ اللَّهِ الَّذِينَ كَفَرُوا فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ الَّذِينَ عَاهَدتَّ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لَا يَتَّقُونَ» — انفال، ۵۵–۵۶
۴. «وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا…» — اسراء، ۲۳
۵. «قُلْ إِنَّمَا أَعِظُكُم بِوَاحِدَةٍ أَن تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَىٰ وَفُرَادَىٰ ثُمَّ تَتَفَكَّرُوا…» — سبأ، ۴۶
و آیهٔ روی طومارِ پوستر: «وَأَوْفُوا بِالْعَهْدِ ۖ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْئُولًا» — اسراء، ۳۴
۲ آذر ۶۷: اشاره به پیام حضرت امام خمینی در دوم آذر ۱۳۶۷ که در آن، تشکیل «بسیج دانشجو و طلبه» را اعلام کردند.
هنوز پاسخی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید.