در حال باز کردن صفحه
80 تا 82 انعام: وَحَاجَّهُ قَوْمُهُ ۚ قَالَ أَتُحَاجُّونِّي فِي اللَّهِ وَقَدْ هَدَانِ ۚ وَلَا أَخَافُ مَا تُشْرِكُونَ بِهِ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ رَبِّي شَيْئًا ۗ وَسِعَ رَبِّي كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا ۗ أَفَلَا تَتَذَكَّرُونَ - وَكَيْفَ أَخَافُ مَا أَشْرَكْتُمْ وَلَا تَخَافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُمْ بِاللَّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا ۚ فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ ۖ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ - الَّذِينَ آمَنُوا وَلَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولَئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَهُمْ مُهْتَدُونَ
🔺 «ترساندن» همیشه از ابزارهای مشرکان در مقابله با مومنان و رسولان الهی بوده است که مردم ضعیفالایمان را متأثر کرده و آنها را هم به عاملی تبدیل میکند که این ترس را در جامعه اسلامی ضریب بدهند؛ ترساندن از قدرتهای ظاهراً بزرگ دنیایی که اگر با آنها مخالفت کنی، امنیت و آسایش و خوشبختی از تو گرفته خواهد شد.
🟢 حضرت ابراهیم علیه السلام، این اسطوره توحید و قیام در راه حق، در این آیات با قومش احتجاج و بحث در همین مورد دارد. او در مقابل قومش که او را میترسانند، محکم موضع میگیرد و با صراحت تمام میگوید که از قدرتهایی که آنها در کنار خدا قرار میدهند، نمیترسد (لا أخاف ما تشرکون به) و میداند که اگر فشار و سختی و اذیتی هم از سوی آن قدرتها و خدایان دروغین و نمرودها و فرعونها به او برسد، همه به خواست پروردگار و ربّ ما و زیر سایه علم الهی بوده که میخواهد ما را ربوبیت کند و رشد دهد و از زیر دست خدا در نرفته است (إلّا أن یشاء ربّی شیئاً وسع رّبی کلّ شیء علماً).
🟩 خدا در قرآن چند بار ابراهیم را اسوه و الگویی نیکو برای مومنان معرفی کرده است (از جمله دو بار در سوره ممتحنه). پس منِ مؤمن باید روبروی این ناوگان عظیم شرک و کفر که از دریا و هوا و امواج ماهوارهای و کابلهای اینترنتی به سمت ایران و مردم ایران سرازیر شده و ما را میترساند، همچون ابراهیم محکم و صریح گفتمانم این باشد که: من چگونه از این قدرتهای غیرالهی بترسم (و کیف أخاف ما أشرکتم) در حالی که شما از این که برای خدا شریک گذاشتهاید و نمرودی همچون ترامپ را در ذهنتان همعرض خدا قدرت دادهاید، نمیترسید؟! (و لا تخافون أنّکم أشرکتم بالله ما لم ینزّل به علیکم سلطاناً).
⁉️اگر عاقلانه و عالمانه به صحنه نگاه کنید (إن کنتم تعلمون) و هیجان و احساس ترس را کنار بگذارید، کدام گروه شایستهتر به امنیت و آسایش است و باید خیالش راحت باشد؟ (فأیّ الفریقین أحقّ بالأمن) کسی که به خدا تکیه کرده یا کسی که به ترامپ تکیه کرده؟ چرا منِ مؤمن بترسم که ترامپ ممکن است به ایران حمله کند؟ و چرا توی مشرک نمیترسی که به جای خدا، به ترامپ تکیه کرده ای؟! آیا قدرت خدا کم شده است و دیگر روی بندگانش تسلّط ندارد؟! حتماً در این شک کردهای که میترسی و از همین روست که دو بار در این سوره ی مبارکه خدا تأکید میکند که «و هو القاهر فوق عباده» (18و61 انعام) «اوست که بر بندگانش چیره و غالب است»، نه اینکه بندگانش بتوانند او را غلبه دهند، و از همین رو پیش از آن میگوید که: «وَإِنْ يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ» (17انعام) اگر خدا سختی و آسیبی به شما برساند، کسی نمیتواند جلوی آن را بگیرد «وَإِنْ يَمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ» (17انعام) و اگر خدا با تمام دشمنیها و نقشههای دشمنان، خیر و خوشبختی به شما برساند، عجیب نیست زیرا خداوند بر هر کاری تواناست.
🔥 پس آن کسی که امنیت و آسایش دارد را خدا و خواست خدا معین و مشخص میکند، نه ترامپ و نقشههای آمریکا؛ و خدا هم به مؤمنان این بشارت را میدهد که امنیت و آسایش حتماً و فقط برای آنهاست (فأولئک لهم الأمن) و آنها هستند که هدایت میشوند و به هدفشان میرسند (و أولئک هم المهتدون) البته به یک شرط! به شرطی که در کنار ایمان و باورشان به خدا، این ایمان و باور را به ظلم و ستم به خدا و بندگان خدا و خودشان آلوده نکنند (الذین آمنوا و لم یلبسوا ایمانهم بظلم). و بزرگترین ظلم هم این است که بعد از این همه نعمت و عزتی که خدا به مومنین داده، به جای پیروی از راه حق و قرآن و رویگردانی و اعراض از مشرکان، به خاطر ترس از قدرتهای دنیایی به پیروی از آنها روی آورند و عملاً توحید و «لا إله إلّا الله» را زیر پا بگذارند: «اتَّبِعْ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ ۖ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ ۖ وَأَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكِينَ» (106 انعام)
هنوز پاسخی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید.