در حال باز کردن صفحه
بقره 17 تا 20: مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ نَارًا فَلَمَّا أَضَاءَتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِي ظُلُمَاتٍ لَا يُبْصِرُونَ - صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ - أَوْ كَصَيِّبٍ مِنَ السَّمَاءِ فِيهِ ظُلُمَاتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصَابِعَهُمْ فِي آذَانِهِمْ مِنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ وَاللَّهُ مُحِيطٌ بِالْكَافِرِينَ - يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصَارَهُمْ كُلَّمَا أَضَاءَ لَهُمْ مَشَوْا فِيهِ وَإِذَا أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوا وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
❗بگذارید خدا برایتان صحنه واقعی کفر را ترسیم کند و به تحلیلهای سطحی تحلیلگران با نگاه های محدود دنیایی اکتفا نکنید. حقیقت عالم چیز دیگری است. خدا میگوید من برایتان وضعیت واقعی اهل گمراهی و ضلالت و جبهه باطل را توصیف میکنم.
🔺باطل در تاریکی و ظلمت گیر افتاده است و به جای اینکه به نور پایدار هدایت الهی تمسک کند، دل به آتش مکر زمینی و برقهای گذرای آسمانی خوش کرده است. توصیف جبهه باطل مثل آن جماعتی است که در تاریکی، برای این که راه پیدا کند و پیرامون خود را ببیند و بتواند بهتر تصمیم بگیرد، آتشی روشن میکند. اما قدرت خدا بالاتر از حیله و مکر و آتشی است که آنها روشن میکنند و خدا پس از مدتی آتش آنها را خاموش میکند و در تاریکی رها میشوند و نمیتوانند درست ببینند و به مقصد خودشان برسند.
🔺وضع واقعی جبهه گمراهی - علیرغم ظاهر گولزننده ی دنیاییش - وضع مطلوبی نیست بلکه او در طوفان شدیدی از باران و رعدوبرق گرفتار آمده و خودش هم ترس از مرگ و نابودی به جانش افتاده است ولی تدبیرهای او برای رهایی از این ترس و این طوفان، چیزی بیش از این نیست که دست در گوش خود کند و این صحنه را انکار کند گویی که با این کار خطر از آنها رفع میشود! و نمیدانند که خدا کاملاً به آنها احاطه دارد و آنها را به بازی گرفته است.
🟢 بله، خدا اگر میخواست میتوانست کافران را کامل کور و کر کند که هیچ کاری نتوانند بکنند و خدا بر هر کاری تواناست، ولی فعلاً خدا جریان باطل را به بازی گرفته است؛ خدا برقی میفرستد و کافران امیدوار میشوند و در نور آن برق شروع به حرکت میکنند ولی آن نور سریع خاموش میشود و دوباره مجبور میشوند بایستند و مستأصل میشوند که چه کنند!
🔥 رفتار غرب با مردم ایران را در این 47 سال گذشته نگاه کنید. مصداق کاملی از این تمثیل است. آنها واقعاً درمانده اند که در مقابل این مردم شریف و مقاوم و مومن و استوار چه کنند. هر از گاهی نور امیدی در دلشان روشن میشود و حرکتی میزنند ولی به نتیجه نمیرسد و آتشی که برافروخته اند و برقی که در فضا زده شده، خاموش میشود و آنها به هدفشان نمیرسند و دوباره مثل انسانهای کور و کر و لال، میمانند که چه کنند. نترسیم و نترسانیم؛ این آتش ناو و هواپیما را هم خدا میتواند خاموش کند تا دوباره متحیر بمانند که با نور خدا در این سرزمین مقدس چه کنند.
هنوز پاسخی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید.