Martyr Seyyed Mohammad Reza Seddighi Saber@mohammadreza_sedighi

About Their Life and Scientific Mission

شهید سید محمدرضا صدیقی صابر؛ دانشمند خاکی و قهرمان خاموش فناوری هسته‌ای ایران از روستای سادات‌نشین نیاکو در آستانه اشرفیه تا قله‌های علم و فناوری دفاعی کشور، زندگی شهید دکتر سید محمدرضا صدیقی صابر، سرشار از ایمان، تواضع و خدمت بی‌منت بود. او نه تنها یکی از چهره‌های شاخص دانش هسته‌ای ایران بود، بلکه با ایستادگی و ایمان راسخ، آرامش و امنیت ملی را در سخت‌ترین شرایط حفظ کرد؛ و در نهایت، در حمله تروریستی رژیم صهیونیستی، همراه خانواده‌اش به شهادت رسید تا نامش در زمره قهرمانان ملی ماندگار شود. وی دوم شهریور ۱۳۵۲، در دل یکی از روستا‌های مذهبی و پرصفای شهرستان آستانه اشرفیه، به نام نیاکو، کودکی چشم به جهان گشود که بعد‌ها زندگی‌اش نمادی از عزم، تواضع و تعهد به وطن شد؛ «سید محمدرضا (شهرام) صدیقی صابر». خانواده‌ای کشاورز با ایمان عمیق و اخلاقی ستودنی، که هرچند سواد زیادی نداشتند، اما معنویت و تقوا را به نسل‌های بعدی منتقل کردند. محمدرضا از کودکی در فضای پرمهر این خانواده، رشد یافت و با حضور مستمر در مجالس مذهبی و کلاس‌های قرآن، پایه‌های ایمان و اخلاق را در وجودش استوار کرد. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه روستای سیاهکوچه گذراند و با جدیت و پشتکار، تحصیل در رشته ریاضی-فیزیک را در مدارس آستانه اشرفیه و لاهیجان ادامه داد. او همیشه جزو دانش‌آموزان برتر بود و این روند در دانشگاه‌ها نیز ادامه یافت؛ دانشگاه اصفهان، تربیت مدرس و در نهایت دانشگاه صنعتی امیرکبیر، جایی که به جمع نخبگان علمی پیوست و در مقطع دکتری در میان محدود دانشجویان برجسته قرار گرفت. این مسیر طولانی و پرچالش، نمایانگر تلاش و استعداد کم‌نظیر او بود. با وجود دانش علمی بسیار و موقعیت ممتاز، زندگی او ساده و فروتنانه بود. برادرش می‌گوید: «شهید صدیقی اهل تجملات نبود؛ با خودروی سمند مدل ۸۸ زندگی می‌کرد و حتی تا آخرین روز هم آن را تغییر نداد. در زندگی شخصی و اخلاقی بسیار خاکی بود، با دقت و تواضع، همیشه آخرین نفری بود که از سفره برمی‌خاست و هیچگاه عجله‌ای در خوردن غذا نداشت.» مادرش سال ۱۳۷۶ و پدرش در سال ۱۴۰۰ درگذشتند و این فقدان‌ها غم سنگینی بر دلش گذاشت، اما او با صلابت و توکل به خدا به مسیر خدمت ادامه داد. معتقد بود کار باید فقط برای رضای خدا باشد و مؤمن شیعه باید هوشیار، بصیر و دشمن‌شناس باشد. بار‌ها تاکید می‌کرد که رژیم صهیونیستی همیشه در کمین ملت ایران است و تنها با برنامه‌ریزی بلندمدت می‌توان در برابر دشمن ایستاد. فعالیت‌های علمی و پژوهشی او طی بیش از سه دهه در پروژه‌های دفاعی و فناوری‌های هسته‌ای کشور، جایگاه وی را به عنوان یکی از ارکان اصلی توسعه علمی و امنیتی ایران تثبیت کرد. اگرچه نام و چهره‌اش کمتر بر سر زبان‌ها بود و مقالات و دستاوردهایش عمدتاً در چارچوب‌های امنیتی منتشر می‌شد، اما حضور و تأثیرگذاری‌اش در پیشرفت‌های مهم کشور غیرقابل انکار بود. رعایت حق‌الناس و بیت‌المال برایش خط قرمز بود و این ارزش‌ها حتی در رفتار‌های روزمره و شوخی‌هایش نیز مشهود بود. در اردیبهشت ۱۴۰۴، وزارت خزانه‌داری آمریکا نام او را در فهرست تحریم‌ها قرار داد که نشان‌دهنده حساسیت و اهمیت فعالیت‌های علمی او در حوزه فناوری‌های استراتژیک کشور بود. سحرگاه جمعه ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، در یک حمله تروریستی سازمان یافته از سوی رژیم صهیونیستی به منزل مسکونی وی در تهران، پسر ۱۷ ساله‌اش، سید حمیدرضا، نخستین قربانی این حادثه ناگوار شد. در پی این واقعه تلخ، در دومین مرحله ترور، روز ۳ تیر ۱۴۰۴، خود شهید صدیقی صابر به همراه ۱۱ نفر از اعضای خانواده و تعدادی از همسایگان در آستانه اشرفیه هدف حمله ناجوانمردانه قرار گرفت و به شهادت رسید. زندگی این دانشمند برجسته، یادآور ارزش‌هایی است که فراتر از علم و فناوری، در دل اعتقادات راسخ و اخلاق انسانی نهفته است؛ انسانیتی که در اوج تواضع و فروتنی، پا به پای علم و تحقیق، از امنیت و عزت کشور خود دفاع کرد. شهید دکتر سید محمدرضا صدیقی صابر، نه فقط دانشمند برجسته‌ای بود، بلکه نماد ایثار و فداکاری خاموش و بی‌منت برای میهن بود که خونش ثمره مقاومت و عزت ایران اسلامی است. یاد و نامش همواره در حافظه ملت ایران زنده خواهد ماند و چراغ راه آیندگان خواهد بود.